Welon to atrybut panny młodej

Napisany przez dnia Paź 23, 2011 w Teksty | 0 komentarzy

Trudno sobie dzisiaj wyobrazić ślub bez welonu, a dokładnie strój panny młodej pozbawiony tej niezwykłej ozdoby. Welon wiąże się z wielowiekową tradycją i każda panna młoda powinna pomyśleć o jego założeniu. Święty Paweł w Pierwszym Liście do Koryntian wyraźnie nakazuje kobietom nakrywanie głów. Kobiety i Ślubne ciuszkidziewczęta uczestniczyły w nabożeństwach z twarzami zasłoniętymi, co oznaczało odrzucenie ziemskiej próżności. Welon, którym okrywa się dziewica, jest -jak mówi Tertulian – niczym hełmem, niczym tarczą, która ma bronić jej cnoty przed ciosami pokus, przed pociskami zgorszenia, przed podejrzeniami, pomówieniami i zazdrością, a takie przed samą nawet zawiścią. Tertulian pisze wprawdzie głównie o dziewicach poświęconych Bogu, ale też mówi, że Chrystus żąda aby obce narzeczone i mężatki zakładał welon. Welony pojawiały się w średniowiecznych ubraniach dworskich, a do współczesnych czasów zostały utrwalone w ubraniach panny młodej lub wdowy. Obyczaj wieńczenia głowy wywodzi się z Persji, skąd przejęli go starożytni Grecy, a od nich Rzymianie. Znaczenie wieńców zasadza się przede wszystkim na magii sympatycznej. Żywiono przekonanie, ze gałązki i wieńce użyczają swych świeżych sił ludziom.

 

Wieniec kwiatowy, który wywodził się z pierwotnych zaklęć związanych z wegetacją roślin, miał chronić osobę go noszącą przed wpływem złych czarów i złymi mocami, dodawać sił, zapewniać błogosławieństwo i pomyślny rozwój, przynosić szczęście. Wierzenia w symbol kie wieńców przynoszących szczęście jest żywy w tradycji już staropolskiej. Welon atrybut każdej panny młodej, to znak dzisiejszych czasów. Trudno sobie wyobrazić ślub bez welonu. Dodaje wdzięku, ale też sprawia, że panna młoda czuje się wyjątkowa i piękna. Welon często przekazywany jest z pokolenia na pokolenie.

VN:F [1.9.22_1171]
Oceny: 8.4/10 (14 głosów)
VN:F [1.9.22_1171]
Oceny: 0 (z 0 głosów)